บทที่ 7 -

พัดชานิ่งมองชายหนุ่มตรงหน้า พลางแอบอมยิ้มในใจ สมกับเป็นคุณน้าสายเปย์จริง ๆ เอะอะอะไรก็ใช้เงินแก้ปัญหาตลอด แต่เมื่อเธอก้มลงมองเด็กน้อยในอ้อมแขนที่กำลังจ้องมองเธอด้วยความลุ้นระทึก น้ำตาคลอเบ้า พัดชาก็รู้ดีว่าต่อให้ไม่มีเงินพิเศษสามเท่านั่น เธอก็คงทิ้งเด็กคนนี้ไปในคืนนี้ไม่ลงอยู่ดี

“เรื่องเงินพิเศษไว้...